مـقـدمـه عـلم روابـط بـيـن المـلل 4
۲۱
تـقسيم بندى كشورها بعد از جنگ جهانى اوّل به صورت كشورهاى (فاتح و مغلوب ) و (راضى و نـاراضـى ) بـود. پـس از بـحـران اقتصادى ، اتفاقاً، كشورهاى مغلوب و ناراضى ، بيشترين خسارت از بحران را ديده و در صف واحد كشورهاى فقير قرار گرفتند؛ دولتهايى مانند آلمان ، اتريش ، ايتاليا و ژاپن از اين دست بودند. امّا كشورهاى فاتح و راضى ، به تدريج به مهار و كـنـتـرل بـحـران پـرداخـتـه و بـه شـكـل آشـكـارى سـيـسـتـم سـرمـايـه دارى و دمـوكـراسى را مـتـعـادل كـردنـد و در ايـن راسـتا، با موفقيت سياستهاى اتخاذ شده ، در جبهه واحد كشورهاى غنى درآمـدنـد. دولتـهاى آمريكا، فرانسه و انگليس از اين نمونه بودند. بدين روى ، يكى از نتايج مـهـم بـحـران اقـتـصـادى 1929، تـقـابـل و جـبـهـه بـنـدى جـديـد در عـرصـه بـيـن الملل مى باشد.(69)